Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

Ανακατεύθυνση..



Πάνω στη μηχανή ξεχνούσε την ηλικία της. Ήταν ένα παιδί. Μόνο αυτό ήξερε.
Έγερνε το κορμί της δεξιά κι αριστερά και τρελαινόταν όταν ο δρόμος είχε στροφές, στροφές, στροφές…

Να ήταν τώρα εδώ μαζί μου..

Αναστενάζει, νιώθοντας την ελαφράδα της μηχανής και το κενό πίσω της.

Μα μεγαλύτερο είναι το κενό που νιώθει μέσα της.. Τράβηξε το γκάζι ακόμα πιο πολύ θέλοντας να απομακρυνθεί κι άλλο.. από κείνον, από τις σκέψεις της.. από τον ίδιο τον εαυτό της...

Το ηλιοβασίλεμα που εβλεπε μπροστά της φάνταζε αισιόδοξο..!