Δευτέρα, 21 Μαΐου 2007

Ώρες Σιωπής...

Εσύ είσαι όπως μια γη που κανένας δεν είπε ποτέ.
Δεν περιμένεις τίποτα
παρά μόνο τη λέξη που θα αναβλύζει από το βυθό
όπως ένας καρπός ανάμεσα στα κλαριά...
Υπάρχει ένας άνεμος που σε χτυπά...
Πράγματα στεγνά και ξανά πεθαμένα
που σου καταλαμβάνουν το χώρο και πάνε στον άνεμο...
Μέλη και λόγια αρχαία.
Τρέμεις μέσα στο καλοκαίρι.

Cesare Pavese(1945)


Καθ' ένας μόνος του ονειρεύεται...
γνωρίζοντας ότι την αυγή...
τα μάτια του θ' ανοίξει...

2 σχόλια:

iLiAs είπε...

...αχ και πόσο μου αρέσουν τα όνειρα!
χμ..να δεις που στο τέλος θα με πουν και ονειροπαρμένο! :) :p

Καλό βράδυ!

mirca είπε...

και είναι κακό να σε πουν έτσι;;
Εγώ είμαι και μάλλον φαίνεται περισσότερο από όσο προσπαθώ να το κρύψω..

Καλή σου μέρα Ηλία! Ελπίζω χθες να είχες συντροφιά και πάλι τα ονειρά σου