Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2007

Και όλα πάλι από την αρχή..

Βαριά λέξη η «ευτυχία» λέει η φιλοσοφημένη μου φίλη Ι.. και συνεχίζει αραδιάζοντας όλους τους λόγους για τους οποίους η ευτυχία είναι μια έννοια μεταφορικά και κυριολεκτικά αόριστη.

Κάτι ο χρόνος, κάτι η πίεση της δουλειάς, κάτι η σχέση που δεν μας κάθεται όπως την είχαμε φανταστεί ή δεν μας κάθεται καθόλου, και έχουμε φτάσει να ξεχνάμε εντελώς τι σημαίνει να είναι κανείς ευτυχής ή τουλάχιστον κοντά σε αυτό. Ρωτάω «είσαι καλά;» και οι απαντήσεις είναι «οκ.» , «έχω υπάρξει και καλύτερα», «το παλεύω», «θα δείξει».

Κι εμείς ψάχνουμε το δικό μας παραμύθι. Στο παραμύθι χωράει κάθε χρυσόσκονη και κάθε επιθυμία. Ακόμη και αυτές που μας φέρνουν ντροπή ή αυτές που άλλοι –κι εμείς – θεωρούμε υπερβολικές. Ό,τι μας φαίνεται ακριβό να το ζητήσουμε κι ό,τι δεν ομολογούμε.
Γιατί οι πιο μεγάλες αλήθειες να λέγονται όταν όλα έχουν τελειώσει; Φταίω εγώ ή φταίει αυτός, το θέμα είναι ότι χαλάσαμε κάτι τόσο όμορφο. Λίγο η ανασφάλεια, λίγο τα καπρίτσια μας, να τα θέλουμε όλα δικά μας, λίγο και "η κοσμάρα του", η ανετότητα με την οποία και καλά βλέπει τα πράγματα.., ή για να πω πιο ξεκάθαρα τα πράγματα το ίδιο το μυαλό του. Όπου εκεί που στα έχει δώσει όλα, ξαφνικά στα παίρνει χωρίς λόγο.. επείδη κάτι σκέφτηκε, κάτι φοβήθηκε, κάτι τον χάλασε..

Και όλα αλλάζουν.. φεύγει η μαγεία από τα μάτια. Δεν ξέρω αν αυτή τη στιγμή στεναχωριέμαι ειλικρηνά μόνο να.., για να πω την αλήθεια λυπάμαι που δεν το έζησα λίγο παραπάνω.. Λυπάμαι που δεν κατάφερα να πω όσα ήθελα.

Πάντα η ελευθερία αφήνει μια ήττα πίσω της. Μου λείπει ήδη..

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

η αρχη και το τελος ειναι ή πολυ κοντα σε αποσταση αναπνοης ή πολυ μακρυα..εξαρταται απο πια πλευρα θα το δεις..απο εκει που ξεκινησες ή απο εκει που τελειωσες..χτες εμαθα κατι..χρειαζεται μια στιγμη για να ερωτευτεις, μια μερα για να αγαπησεις και μια ζωη για να ξεχασεις (το εχω ζησει) !!
~ZF~